Arkadaşlarımız ile bir araya geldiğimizde biraz sohbet edelim, biraz da çay kahve içelim derken herkes başlıyor derdini anlatmaya. Birbirimizi dinleme başlayınca herkesin içinde bir derdi olduğu ama herkesin derdi farklı olduğu doğal olarak ortaya çıkıyor. Aslında birbirimizin derdine belki kısmen yardımcı olabiliriz ama önemli olan derdini anlatan kişinin psikolojik olarak rahatlaması olarak görülebilir. Çünkü herkes her önüne gelene derdini anlatmaz, güvendiği, inandığı kişiye içini döker.
Ülkemizde son yıllarda yaşanan ekonomik krizler, siyasi anlamda kutuplaşmalar insanlarda derin izler bırakmaya başladığını görüyoruz. Beraber yıllarca siyaset yapıp, bu anlamda yol yürüyen arkadaşların dostlukları siyasi parti başında olanların menfaatleri yüzünden nasıl erozyona uğradığı görüyoruz. Ülkede yaşanan ekonomik sorunlar yüzünden maddi sıkıntılar yaşayan insanların nelere tenezzül etmek zorunda kaldığını yaşıyoruz görüyoruz. Gördüğüm ve dinlediğim kadarıyla, büyük şehirlerde yaşayanların dertleri başında ekonomik sorunlar geliyor, Ekonomik sıkıntılar ile derdi olmayanların ise, ülke gündemini meşgul eden siyaset ve siyasi makam mevki derdi olarak öne çıkıyor.
Geçtiğimiz yıl hayatını kaybeden THM Sanatçısı Volkan Konak’ın çok dinlenen bir şarkısı olan ”Cerrahpaşa” şarkısı içinde yer alan ”Herkesin bir derdi var, durur içerisinde” mısraları gerçekten de bir derdi olan varsa içinde, bu şarkı yüzünden bir dert daha insanın içine giriyor. Dışarda herkes tatil yapabilir, herkes eğlenebilir, herkes siyaset konuşur ve ülke gündemini değerlendirebilir. Ama insanın içindekilerini ancak kendisi bilir, kendisi yaşar. Bazıları içinde sevdiği yüzünden bir derdi vardır, bazıların babası veya annesini kaybetmiştir, onların da en büyük derdi budur. Bazıları ise içindeki sorunu anlatamıyor, ifade edemir onun içinde en büyük dert budur.
100 yıl sonra şu anda bu köşe yazısını okuyan ben dahil hiç birimiz yaşamıyor olacağız. Yaşadığımız evler içinde başkaları olacaktır. Arsalarımız üzerinde başkasının evleri olacaktır. Kulandığımız arabaları belki kimse hatırlamayacaktır. Öldüğümüzde cenazemize gelen çoğunluk bir an önce cenaze törenin bitmesi isteyecektir. Ailemiz ve sevenlerimiz dahil bir süre son bizi ismimiz geçtiği zaman belki anacaktır. O zaman yaşamanın süreli olduğu, zaman dolduğunda gideceğimiz bir dünyada neden içimize her şeyi dert ediyoruz? Kendimizi unutup, bırakmak yerine şu kısa ömrümüzde hayatan zevk alarak yaşamak ve sadece kendimiz için yaşamak ve sevdiklerimize destek verip yanında olmak varken, neden dünya varlıkları için kendimize dert edinelim. Şair Can Yücel’in dediği gibi ”Vicdanınız temiz ve yüreğiniz güzelse, hayatı fazla kurcalamadan tadını çıkarmak en iyisi yaşayın gitsin” Bence de hayat kısa yaşayın gitsin.
Erkan SARIKAYA